Valentijnsdag door mijn roze bril

Valentijnsdag. Ik kan er kort over zijn. Ik ben een Groninger. En wij Groningers doen niet aan Valentijn. Je hoort vaak genoeg mensen afgeven op Valentijn: Commercieel gedoe! Maar vervolgens verwachten deze (meestal) vrouwen wel een cadeautje van hun geliefde. En als ze dit niet krijgen, zijn ze teleurgesteld. Wij Groningers doen écht niet aan Valentijn.
Wat Valentijnsdag voor ons is?

Een gewone zaterdag (Duzzzzz…)

Nog 10 dagen voordat het salaris weer binnen is (Kon minder)

Buitengewoon veel bloemen verkopen (Dat kin ja naait!)

Stelletjes doen overdreven (Dei’s maf)

Uiteten gaan kan niet, want alle restaurants zijn vol (As’t nait huift, loat den mor)

De lente komt er weer aan (Da’s ja mooi)

Alles in de stad is mooi versierd (Kan d’r mit deur)

Meer niet. Kloar.

Daten in het tijdperk van de goji-bes

Valentijnsdag komt eraan. Een periode waarin mannen zenuwachtig beginnen te worden en vrouwen verwachtingsvol. Waarin mannen ‘s nachts liggen te woelen en overdag hun romantische radar op scherp proberen te stellen. Wat moeten ze dit jaar weer doen? Waar moeten ze hun vrouw dit jaar weer mee verrassen? Er was een tijd dat deze angst bij mannen niet bestond. Toen er geschreven regels bestonden omtrent romantiek. Een doos bonbons maakte vrouwlief blij. Een romantisch avondje met kaarsen en lekkere hapjes maakte vrouwlief euforisch. Ja, dat waren nog eens tijden. Lees verder