Terug van even weggeweest; een nieuwe baan

Waar was ik? Waarom heb ik zo lang niets van me laten horen? Zat ik verstopt onder mijn steen (zie Mijn leven onder een steen)? Zag ik door mijn roze bril een ijskoud kanaal aan voor een warme Middellandse zee en heb ik een week in het ziekenhuis gelegen wegens onderkoeling? Nee. Dit was niet de reden van mijn afwezigheid. Mijn afwezigheid had voornamelijk te maken met het overlijden van mijn laptop (zie foto). Daarnaast heb ik sinds deze week een nieuwe baan en mis ik zo’n 10 uur per week aan treinreizen waardoor ik minder uren doorbreng met een pen in mijn hand. Ik fiets nu namelijk naar mijn werk. En ik heb het wel geprobeerd hoor, fietsen met een pen en papier. Maar het papier was ik na 3 minuten al verloren en mijn pen heb ik er toen uit frustratie maar achteraan gegooid. Lees verder

Op fietse in Utrecht

De fietsspits in Utrecht. Dat is iets wat je een keer meegemaakt moet hebben om echt te weten wat het is. Het is dramatisch. En dan vooral rondom het Centraal Station. Het is iets waardoor je een halfuur eerder van huis moet om je trein te kunnen halen. Elke ochtend is het weer feest. Veel fietsers zou op zich geen probleem moeten zijn toch? Wel als ze zo traag fietsen. Alsof de fietsenmaker is uitgeschoten met lijm toen hij hun banden plakte. En wel als de hele omgeving één grote bouwput is waardoor je elke dag een ander soort ministukje fietspad kan gebruiken. En dan te bedenken dat iedereen binnen een straal van 1 kilometer van het CS altijd, zonder uitzondering, haast heeft. Dus waarom moet het allemaal zo traag?! Lees verder