Het echte superfood

Ik heb het wel eens vaker gezegd. Ik ben niet van de quinoa.
Niet omdat ik elke keer over het woord struikel, wat overigens wel zo is. Maar gewoon, omdat ik nou eenmaal meer met een boterham heb.
En die bekentenis doen, is nogal gedurfd. Helemaal in de bloggerswereld waar quinoa tegenwoordig wordt verheven tot de heilige graal. Of graan. Maar toch doe ik het. Living on the edge.

Maar quinoa is niet de enige eettrend waarover ik me keer op keer verwonder. Tegenwoordig kun je niet meer afvallen met aardappels, melk of fruit. Terwijl vroeger – ook al is ‘vroeger’ een verboden woord voor mensen die jonger zijn dan 30 – men niets anders at dan dat. En kijkend naar alle foto’s met hippies moet toch iedereen, zelfs de gelovigen van het gerstendom, concluderen dat iedereen toen een stuk dunner was. Het kan zijn dat het deels lag aan de enorm strakke hoog opgetrokken broeken waardoor mannen plotseling drie tonen hoger gingen praten. Maar dan alsnog is het een voldongen feit.
Toch worden mijn argumenten tot dusver altijd van de zonder aardappelen gedekte tafel geveegd. Melk is slecht, fruit is nog slechter en aardappelen worden door menig persoon gezien als duivelse objecten.

Een tijd lang heb ik het gelaten toe gekeken. Totdat…

…ik op een doodnormale zondag door de vlooienmarkt van de IJ-hallen struinde.
Terwijl ik langs de kraampjes liep, viel mijn oog op een boek. Het zag er wat vergeeld uit maar op de één of andere manier trok het mijn aandacht. Ik pakte het boek op en las de titel; Samen afslanken.
Het was een dun boekje en terwijl ik de achterkant las kwam ik erachter dat het stamde uit de jaren 70. Ik was meteen geïnteresseerd. Dit kon wel eens heel waardevol materiaal zijn om mijn gelijk te behalen.
Ik vertelde de vrouw die bij het kraampje hoorde dat ik het graag wilde kopen. Ze keek me nogal vreemd aan. Toen ik het probeerde uit te leggen keek ze me nog veel vreemder aan. Glazig zelfs.
Ik liep er maar snel vandoor. Met het boekje in mijn handen liep ik verder over de markt. Volledig geobsedeerd.
Meteen de eerste woorden gaven me al een overwinningsgevoel:

20151123_202451

Zie je wil, dacht ik gniffelend. Dat gniffelen veranderde al snel in gelach toen ik las dat je vooral veel boterhammen met kaas moest eten. En als de smaak van kaas je begon te vervelen, dat je er dan een schepje mosterd op moest doen. Heel goed.
Hardop begon ik dingen te citeren uit mijn boekje, mijn nieuwe schat.

‘In het vermageringsdieet is melk absoluut onmisbaar’

‘Van melk wordt u niet dik’

Auw. Verdiept in mijn boekje had ik die te koop aangeboden kasten niet gezien. Even wrijf ik over de bult op mijn hoofd maar al snel ben ik weer helemaal ondergedompeld in de letters. Ik ben terecht gekomen bij het beste hoofdstuk: Een feestavondje. Met nog maar één maand tot Kerst ook meteen het belangrijkste hoofdstuk.

‘Dieet houden is een belasting voor lichaam én geest. Lekker een keertje fuiven is soms hard nodig en dat moet kunnen.’

PRECIES!!

‘Dan drinkt u die avond goed koud spuitwater met een tik van sherry of whisky. Aangezien u al een tijdje op dieet bent heeft u maar weinig alcohol nodig om het hoogste lied te zingen!’

‘Twee stukken kaas mag. U hoeft dan slechts een extra dansje te maken’

Dit is toch gewoonweg fantastisch? De logica, het taalgebruik, de nuchterheid.

Ik heb mijn strijd gewonnen.
Iedereen mag doen wat hij wil, maar stiekem weten jullie wel beter.

Eenmaal thuis plaats ik mijn boek op een mooie zichtbare verhoging. Een aantal kaarsjes zet ik er omheen. Ik loop naar de keuken en op het aanrecht smeer ik mijn boterham.
Dat andere boekje uit dezelfde tijd heb ik trouwens maar daar gelaten.
Die over vrouwen en het aanrecht.

Deel dit bericht:Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+

3 thoughts on “Het echte superfood

  1. Sabine says:
    besabine.wordpress@gmail.com'

    Haha geweldig! Echt serieus: ik lees dit als ik een broodje kaas zit weg te werken. Ook voor mij geen gedoe. Kan ook bijna niet in een land als Colombia waar aardappelen zo’n beetje heilig zijn, extra veel vet wordt gebruikt, melk letterlijk de motor is voor iedereen en mensen van dit alles ook nog eens extra genieten!

Reageren kan hier!