Schijtweer

Iedereen doet zijn best om de herfst te romantiseren. Het hele jaar door.
Mijn moeder zong vroeger liedjes over dwarrelende gele herfstblaadjes en zachte zuchtjes wind. De schrijver van dit liedje vergat voor het gemak even liters water uit de lucht en de alles verwoestende wind.
In reclames zie je man en vrouw warm en knus bij een haardvuurtje. Tuurlijk, ik geef meteen toe dat dat heerlijk is en compleet volgens de regels van het ‘romantiek in drie stappen’ boekje. Maar het feit dat meneer en mevrouw er in dat spotje perfect uitzien, met zacht golvend haar, een lichtbruine teint en een neus die niet wegloopt maar rustig op zijn plaats blijft, is simpelweg onmogelijk.
ONMOGELIJK.
Tenzij je als kluizenaar leeft is het fysiek gezien niet klaar te spelen om er goed uit te zien in de herfst.
Neem nou een onverwachte stortbui. Nietsvermoedend zit je op je fietsje tot de hel opeens losbarst. Je schrikt je dood en bent enkele minuten verlamd. Met wijd open ogen van de schrik fiets je door de bui heen. Doorweekt tot op je ondergoed. Maar even snel als hij gekomen is, verdwijnt hij ook weer. Een onuitwisbare indruk achterlatend. Letterlijk, want die mascara tot onder je kin krijg je de rest van de dag niet meer van je gezicht af. Je haar, wat je toen je thuis was gewassen hebt met ‘luxurious volume’ is veranderd in ‘explosed volume’. Charmant.
Maar het onromantische karakter van de herfst wordt niet alleen veroorzaakt door de stortbui. Ook Maartje Miezerregen en Nico Natte sneeuw zullen er alles aan doen om jou in het meest onaantrekkelijke wezen op aarde te veranderen. Loopneuzen, plakkende kleren, vlekkende gezichten en door kou verlamde ledematen waardoor je sierlijke en sexy zomerloopje inruilt voor dat van houten Klaas. Sjans zit er niet in tijdens de herfst.
Iedereen die doet alsof de herfst romantisch is liegt.
Marketeers kunnen nog zo hun best doen op namen bedenken als ‘whispering autumn tea’ en ‘cosy chocolate milk’, het helpt allemaal niets.
Het is gewoon schijtweer. Punt.

Ik weet dat dit raar klinkt uit de mond van een roze bril drager, maar zelfs ik kan het roze van de herfst door mijn bril niet meer zien. Ik zit namelijk nog geen minuut op de fiets of mijn glazen zijn al volledig beslagen. Dan kan ik nog zo mijn best doen om door mijn roze glazen heen te kijken, ik zie helemaal niets.

Dus houd die haardvuurtjes en drankjes met dure namen maar bij je.
Het enige wat ik nodig heb, zijn brillendoekjes.

Deel dit bericht:Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+

5 thoughts on “Schijtweer

  1. Sabine says:
    besabine.wordpress@gmail.com'

    Haha leuk geschreven! Denk ook dat je best gelijk kan hebben. Ik vond alle jaargetijden wel mooi, maar alleen als het mooi weer was Haha. Koud maakt niet uit, als die regen maar stopt. Nu ik ergens woon waar simpelweg geen jaargetijden zijn zou ik dat zomaar over een paar jaar kunnen gaan missen. Nu ben ik er vooralsnog wel blij mee :)

  2. mevrouwtjelieff says:
    mevrouwtjelief@hotmail.com'

    Leuk geschreven. En wat te denken van Kerstmuziek straks in supermarkten? Koop je daar je winterglowthee gezellig. Kom je buiten, snijdt de gure wind je oren van je hoofd en sta je in de file naar je nog op te warmen huis. En zo voorts. Thermokleding is zo gek nog niet trouwens, ik fiets gelukkig nooit in de regen als het niet hoeft, maar een tip voor jou. Al mis ik dan wel zo’n leuke blog..

Reageren kan hier!