Bier halen

Vandaag is de UIT begonnen. De Utrechtse Introductieweek. Als het bekende deuntje van Studio Sport me gister om 7 uur al niet liet beseffen dat de vakantie voorbij is, doen de honderden kersverse studentjes het wel. Daar staan ze. Te trappelen en te stuiteren terwijl ze met een zakdoekje de nattigheid achter hun oren proberen weg te poetsen. Want iedereen moet vooral denken dat ze al heel wat zijn. Dat er in die grote rugtas op hun rug bergen vol met wijsheid en levenservaring zit.
Ze zeggen het niet hardop maar je hoort de jeugdige hersentjes achter de gezichten met donsharen denken ‘Wat zijn wel al groot hè?’.
Precies op datzelfde moment gaat er door mijn hoofd een hele andere gedachte. Op mijn jullie allen bekende barreltje fiets ik door de stad en kijk ik vol nieuwsgierigheid naar de nieuwe studenten. Maar al gauw slaat die nieuwsgierigheid om in verbazing en de verbazing om in afgrijzen.
Wat ben ik oúd, is het enige wat ik nog kan denken. Zo. Oud. Waar de studenten hun gedachtes zojuist nog voor zichzelf hielden hoor ik ze nu allemaal fluisteren: ‘….Oma…Oma…Oma…’. Ik begin harder te fietsen om die vreselijke woorden kwijt te raken. Maar ze blijven me achtervolgen. Komen zelfs dichterbij.
Dan roep ik mezelf tot te orde. Sandrijn, je bent 24 jaar. Je bent nog hártstikke jong. Ik ga wat rechterop zitten op de fiets en herhaal deze woorden een paar keer voor mezelf. En verrek, ik heb gelijk. Ik ben inderdaad nog hartstikke jong. En ik hoor er nog helemaal bij. Ik fiets hier op m’n studentenfietsje door de stad, net als jullie.
Ik kan nachten doorhalen, net als jullie. Dat er vervolgens een takelwagen nodig is om mijn ledematen één voor één uit bed te halen hoeven die kleine vlegels niet te weten.
Net zoals ze niet hoeven weten dat ik na zo’n nachtje geen sexy doorrookte stem krijg als zij, maar een week lang loop te hoesten en slechts af een toe met een piepstem een woord kan uitbrengen. Dat hoeven ze niet te weten.
Tevreden zet ik mijn fiets neer bij de Albert Heijn om mijn avondeten op te halen.
Ook hier zijn de jonge studenten in grote aantallen aanwezig. Om bier te kopen, natuurlijk. Ik zie een groepje jongens staan voor de bierschappen en besluit die kant ook op te gaan. Het kan immers zo maar zo zijn dat ze hulp nodig hebben van zo’n ‘echte student’ als ik.
‘Mevrouw? Mogen we u wat vragen?’ begint één van de jongens. Ha, zie je wel! ‘Nou, nou, mevrouw, u, ….zo oud ben ik ook weer niet hoor’ giechel ik. ‘Maar natuurlijk mogen jullie me wat vragen. Jullie willen natuurlijk weten wat voor bier jullie moeten kopen hè? Nou, dan zijn jullie bij mij helemaal bij het juist adres. Gezien jullie budget twijfelen jullie vast tussen Bavaria en het Albert Heijn merk hè? Nou, ik kan jullie vertellen… Bavaria dit…en dat……Albert Heijneken…..ha-ha-ha….’ hoor ik mezelf ratelen. Ik ga door en door. Gepakt door mijn enthousiasme om deze nieuwelingen wat kennis bij te brengen. ‘Of Jupiler kan als…..’ Opeens word ik bruut onderbroken door één van de jongens. ‘Uh, mevrouw, we hebben onze kar al vol met bier zoals u kunt zien.’ Ik kijk in de kar en zie, inderdaad, een kar vol bier. ‘O.’ stamel ik. ‘We wilden u alleen maar vragen of u het voor ons wilde kopen. We zijn nog geen 18, ziet u. En gezien u al zo rond de 30 bent krijgt u het vast met gemak mee!’.
Binnen 1 seconde heb ik me omgedraaid en ben ik weggelopen. Zo kan ik nog doen alsof ze het niet tegen mij hadden. Dat hadden ze ook niet toch? Ze hadden het tegen die vrouw daarachter. Ja, stel ik mezelf gerust, en om mezelf een houding te geven pak ik zomaar blind wat uit te scheppen en leg ik ze in mijn mandje.
Pas bij de kassa zie ik wat ik gepakt heb. Ik kan er niet onderuit.
De gele kleur van advocaat lacht me plagerig toe.

Deel dit bericht:Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+

5 thoughts on “Bier halen

  1. Rene Hoornweg says:
    sjofarene@gmail.com'

    Nou, nou, jonge dame. Als je je oud voelt met 30 jaar, dan ben ik zeker een oud heerschap. Mijn leeftijd zal ik niet onthullen, ijdel als ik ben, maar kennelijk hebben we in alle generaties soms het gevoel oud te zijn of dan weer ons, tegen beter weten in, jong te voelen. Het kan erger. Man van pakweg 76 met jonge, strakke meid van 21 in zijn cabrio, schaars geverfd haar over de duidelijk kalende schedel gekamd en voorzien van vele audiovisuele hulpmiddelen, die zich al piepend in de daarvoor bestemde lichaamsholten bevinden; het gebid klapperend vanwege de iets te hoge snelheid. Bleven we maar eeuwig jong (ja ook u overgrootvader, die niet beseft dat een te grote inspanning met een 2 a 3 generaties jongere dame iets teveel voor de rikketik kan worden), maar behielden we we dan onze wijsheid. Misschien moeten we het allemaal wel door een roze bril bekijken. Heel leuk en eerlijk stukje. :-)

  2. Harm says:
    harmpje.k@gmail.com'

    Owh wat een dodelijke opmerking… arme jij!
    Maar het zijn nog maar snotneuzen die niet kunnen zien hoe oud je bent…

    Maar 30 (+) zijn is niet erg… zegt diegene die roept dat ie 29+ is ;) =P

    Maar je bent nog piep =)

Reageren kan hier!