Blond schaapje vs. de zakenman

Ik ben een blond schaapje. Een blond schaapje in de zakenwereld. Een slim en capabel blond schaapje, dat wel. Maar zakenmannen hebben blijkbaar maar plaats voor twee woorden in hun hoofd waardoor ze de woorden slim en capabel meestal vergeten. Een blond schaapje dus. En zo behandelen ze me. Des te leuker is het dan elke keer weer om ze te verbazen. Om ze perplex te doen staan van de slimme opmerkingen die een blond schaapje kan blaten. Maar die verbazing laten ze zelden blijken. Ze willen niet toegeven dat een vrouw, een blonde vrouw, slim of zelfs slimmer kan zijn dan zijzelf. Dus nemen ze een arrogante houding aan. Maar ik weet dat dit angst is. Angst voor de blonde schaapjes die hun koninkrijk zullen veroveren. Ze weten dat we eraan komen. Dat hun tijdperk voorbij is. Lees verder

14598449388_28030172e0_m

Gerda en Wim (10)

(Dit is een vervolg op Gerda en Wim (9))

Wim. Wim. Wim. Je hebt het niet makkelijk gehad zo te horen. Arme jongen. Of nouja, man natuurlijk. Ik zal me maar niet gedragen als je moeder. Maar toch, arme jongen. Hoe heeft die vrouw jou nou in de steek kunnen laten? Had ze dan niet door hoe goed ze het voor elkaar had? Dat een autootje, een huisje en een boek genoeg is? Dat daar geen verre oorden voor nodig zijn? Het is echt in hè tegenwoordig? De nichtjes van mijn collega Anita zijn ook heel de tijd op pad. Ergens naar Azië met zo’n zware rugtas op. Het lijkt me niets. En in die tas is vast geen ruimte voor mijn boeketromannetjes. Al denk ik dat ik die niet eens over de grens meekrijg. Nee hoor, mij niet gezien. Volgens mij eten ze daar geen eens gehaktballen. Lees verder