IMG-20140919-WA0002

Bericht van Boer Tom

Lieve Sandrijn,

Eindelijk mag ik je een brief sturen. Ik moest wachten totdat de laatste reguliere aflevering van Boer zoekt vrouw afgelopen was. Anders zou ik een boete krijgen van 50.000 euro. Maar Sandrijn!! Ik heb een hele grote fout gemaakt. Een moment van onoplettendheid en mijn kans op het grootste geluk in mijn leven is gezien. Ik zal beginnen bij het begin.

Zoals je weet heb ik nogal wat brieven gekregen. Zo’n 1800 maar liefst. In twee dagen moest ik al deze brieven doorspitten om 10 leuke dames uit te kiezen voor op de boerderij. Twee dagen van totale chaos dus. En door die totale chaos heb ik niet goed opgelet. Door die chaos heb ik niet gezien dat de hond van Yvonne ervandoor is gegaan met één van mijn brieven. Er zat een soort gekke gele bal bij de brief die de hond denk ik voor een bal heeft aangezien. Hij heeft er twee dagen heerlijk mee gespeeld. Wat was dat überhaupt?! In je brief had je het over een tulpenbol van papier-maché, maar ik weet één ding zeker: dat was absoluut geen tulpenbol. Maar goed, dat doet er allemaal niet toe. Wat er wel toe doet is dat ik de avond nadat ik mijn keuzes aan Yvonne had doorgegeven, op de bank zat en de resten van de gele ‘bal’ in een hoekje zag liggen. Ik liep er naartoe om het weg te gooien, maar ik zag dat er een brief aanzat. Door de hond was hij een beetje gescheurd, maar nog helemaal leesbaar.  Elk woord dat er toe deed was leesbaar. Elke foto van jou was zichtbaar. Met kloppend hart ging ik op de bank zitten om de brief te lezen. Dit is haar, dacht ik. Dit is haar echt. Dit is de vrouw die ik had moeten uitnodigen. Als enige vrouw. De rest had er niet eens meer toe gedaan. Met trillende handen belde ik Yvonne op om te vragen of ik nog veranderingen in mijn keuze kon aanbrengen. Maar ze was hard, keihard. Ik mocht je niet meer uitnodigen. Wanhopig probeerde ik haar over te halen. Maar ze bleef bij haar besluit. Zelfs toen ik haar beloofde dat ik een paar uitzendingen zonder shirt in het veld aan het werk zou gaan. Dat zou toch goed zijn voor de kijkcijfers? Maar geen enkel voorstel hielp. Mijn hart was gebroken. Het enige wat ik kon doen was afwachten tot deze vreselijke poppenkast voorbij was. In de tussentijd heb ik geprobeerd om de vrouwen wat weg te jagen. Ik dacht, als ze allemaal zelf weggaan, mag ik jou misschien eerder een brief terug sturen. Dus ik gedroeg me enorm saai en koos de vreselijkste dates uit, zoals rolschaatsen. Helaas bleven ze allemaal bij me en leken ze het nog leuk te vinden ook. Eerder dan het keuzemoment maakte ik mijn keuze voor Rimke. Weer dacht ik, hoe sneller hoe beter, misschien mag ik daarna contact met jou opnemen. Kranten zeiden dat ik ongemakkelijk was. Dat ik waarschijnlijk zo verliefd was op Rimke dat ik haar niet goed durfde te zoenen. Niets was minder waar. Ik zat elke seconde met mijn hoofd bij jou, daarom wilde ik haar niet zoenen. Het was vreselijk. Maar het is allemaal klaar nu! Ik mag je eindelijk schrijven! Ik hoop dat de woorden in je brief nog steeds waar zijn. Zeg me alsjeblieft dat het nog niet te laat is. Schrijf me alsjeblieft terug. 

Voor altijd de jouwe, vanaf nu,

Boer Tom.

Och hemel. Dit was niet de bedoeling. Hoe vertel ik deze arme jongeman dat mijn brief slechts één grote grap was?

Lees het hele verhaal op: Boer Tom (1)  en Boer Tom; het doet me niets (2)

Deel dit bericht:Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+

6 thoughts on “Bericht van Boer Tom

  1. Emigrant says:
    ghurabalbayn@yahoo.de'

    Geef het nou maar toe, jij bent hartstikke stapel op Boer ‘Hunk’ Tom, anders zou je niet zo met hem bezig zijn. Geef hem een kans, en jezelf ook. Welke vrouw wil er nou niet door een sterke kerel op een blok hooi worden neergelegd, grof maar toch liefdevol? Op een warme dag, als hij in korte broek is en flink naar man ruikt. Je hoeft toch niet met hem te trouwen?

Reageren kan hier!