2014-05-Life-of-pix-street-city-crosswalk

Efficiënte liefde

Hij is er altijd. Hij neemt net als ik elke ochtend dezelfde trein. En elke ochtend weer erger ik me aan hem en zijn rare gewoonte. Hij wil namelijk altijd op de allerlaatste stoel van de allerlaatste coupé van de trein zitten. Elke keer weer. Het is het toppunt van efficiëntie. Op deze manier hoeft hij zo min mogelijk te lopen om het station af te komen en kan hij dus zo snel mogelijk op zijn werk zijn. Dat hij zo graag efficiënt wil zijn moet hij natuurlijk zelf weten. Maar hij doet het ook wanneer de rest van de coupé helemaal leeg is en op de stoel ernaast al iemand zit. Ik bijvoorbeeld. Dan komt hij altijd zonder pardon naast me zitten. Terwijl er plek genoeg is! En ‘s ochtends heb ik juist mijn persoonlijke ruimte nodig. Gewoon, om wakker te worden en mijn bakje (zie: Het Bakje; laat vrouwen om je vechten) te nuttigen. Maar hij trekt zich er niets van aan. Bijna elke ochtend houdt ie me gezelschap op een paar kriegelige centimeters afstand. En dan heeft ie ook nog zo’n vreselijk groot boek bij zich waarin hij, eveneens weer heel efficiënt, vanaf minuut 1 in de trein begint te lezen. Ik ben dan weer zo nieuwsgierig dat ik stiekem mee moet lezen in zijn boek en er van mijn eigen boek dan wel dutje niets terecht komt. Kortom, ik erger me elke ochtend weer aan hem.
Maar nu hij weer zo dicht naast me zit en ik nog een hele lange reis voor de boeg heb kan ik van de nood maar beter een deugd maken. Tijd om weer eens te fantaseren over het liefdesleven van iemand anders.
Het eerste wat natuurlijk opvalt is zijn efficiëntie. Want naast die bijzondere zitplek en dat efficiënte lezen heeft ie ook nog eens hele efficiënte kleren aan en heel efficiënt gesmeerd en gesneden brood.
Er is naar mijn roze mening niets romantisch laat staan passioneels aan efficiënt zijn. Maar toch denk ik dat hij wel getrouwd is. Juist wel. Want getrouwd zijn is natuurlijk eigenlijk ook gewoon heel efficiënt. Ik stel me zo voor dat hij wanneer hij vertrekt van huis hij tegelijk opstaat met zijn vrouw. Hij mag eerst 5 minuten douchen. In die 5 minuten maakt vrouwlief zijn ontbijt en zet zijn tas klaar. Bij de deur, zodat hij niet extra hoeft te lopen. Vervolgens mag zij 5 minuten douchen zodat hij alle ruimte heeft om zo snel mogelijk te vertrekken uit huis. Wanneer de werkdag dan weer voorbij is belt hij telkens op precies hetzelfde moment naar huis, zodat precies op tijd het eten klaar staat en hij daarna nog een hele volle efficiënte avond tot zijn beschikking heeft.
Hun dates zijn, als ze al op date gaan, weinig romantisch. Ze gaan nooit uit eten zonder te reserveren en nemen nooit een voorgerecht. Maar wat – voor mij- nog veel erger is, ze nemen nooit een nagerecht. Ze gaan nooit naar een bioscoop waar een pauze in de film zit. Ze maken nooit een romantische strandwandeling als je ook met een karretje van A naar B kan gaan. Ze slenteren nooit doelloos rond in een stad en gaan nooit ergens iets drinken als ze nog een fles cola thuis hebben staan. Ze koken nooit romantisch samen als de ander op dat moment ook iets anders nuttigs kan doen. En tot slot gaan ze nooit een rondje schaatsen, want in de warme winters van Nederland kun je de schaats niet als vervoersmiddel gebruiken.
Zoals ik dus al zei, weinig romantisch. Wel heel efficiënt, dat wel. Maar hier krijg ik als roze-bril-drager natuurlijk de kriebels van. En die had ik deze ochtend al genoeg door hem. Grrr. Ik ben daarom heel blij als we het station binnen rijden en ik mijn persoonlijke ruimte weer terug heb.

Maar dan bedenk ik me iets ergs.

Als ik altijd naast hem zit in de trein… Dan zit ik dus ook altijd op dezelfde plek… Op die hele efficiënte, niet romantische plek…

Bij die gedachte springt er spontaan een scheur in het glas van mijn roze bril.

Deel dit bericht:Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+

4 thoughts on “Efficiënte liefde

Laat een reactie achter bij lisoverseks Reactie annuleren