14598449388_28030172e0_m

Gerda en Wim (7)

(Dit is een vervolg op Gerda en Wim (6))

Ik schaam me zo. Ik durfde niet eerder een bericht naar je te sturen. Het spijt me zo dat ik ben weggerend toen je langskwam in de winkel. Maar ik was de hele week al zo zenuwachtig. En omdat ik niet wist wanneer je precies langs zou komen kon ik niet goed nadenken. Ik was helemaal in de war en mijn hersenen vertoonden tekenen van kortsluiting. En toen je plotseling binnenkwam liepen ze volledig vast. Ik wist niet wat ik tegen je moest zeggen. Of nouja, eigenlijk kon ik niet eens iets tegen je zeggen want mijn lichaam deed niet meer wat ik wou. Ik wilde niet dat je op me afknapte en vond dat ik er als een sukkel bij stond, dus daarom ben ik toen maar weggerend. Ik weet het, het is laf. En ik had al wel verwacht dat je misschien nog even zou wachten tot ik terugkwam, maar ik durfde niet. Ik heb me verstopt in mijn kleine rode autootje om de hoek. Na een halfuur zag ik je naar buitenlopen met inderdaad een boek uit mijn winkel. Ik wilde er eigenlijk iets van zeggen, want het niet betalen van een boek brengt wel mijn hele administratie in de war. Maar ik had niet echt recht van spreken op dat moment hè? Dus ik heb daar al iets voor bedacht. Je hoeft hem van mij niet te betalen omdat ik zo vervelend ben geweest. Maar ik wil wel graag dat je hem terugbrengt zodat ik de gegevens kan invoeren in mijn boeken en alles weer klopt. Dan mag je hem daarna wel weer meenemen.
Maar goed, na een halfuur zag ik je dus weglopen en toen ben ik weer teruggegaan naar de winkel. Ik voelde me heel schuldig en durfde de hele week mijn computer niet meer aan te zetten. Toen ik vanmorgen besloot om hem toch maar weer een keer aan te zetten was ik heel erg blij met je bericht. Dat had ik niet verwacht. Maar ik ben blij dat je het gedaan hebt.
Je voorstel om concrete afspraken te maken vind ik ook een goed idee. Op die manier lopen mijn hersenen denk ik minder vast en kan ik me hopelijk normaal gedragen wanneer je weer langskomt. Maar ik wil wel graag weten hoe we het dan precies doen. Want je zegt dat we allebei nog twee berichten sturen en elkaar dan ontmoeten. Maar bedoel je dan vanaf nu nog twee berichten, of tel je die van jezelf ook al mee, of alleen die van mij? Dat moeten we wel goed afspreken. Ik stel voor dat dit bericht van mij meetelt al maar die van jou nog niet. Dus dan stuur jij nog twee berichten en ik nog één. Vind je dat goed?
Die ontgroeningen waren inderdaad vreselijk. Gelukkig heb ik er na die ene dag nooit meer iets mee te maken gehad. Ik vind het wel gek dat je zegt dat je het een leuk idee vind dat ik als jonge Wim op mijn kamer zat met een boek. En dat je daar over dagdroomt. Wat is daar nu leuk aan? Dat snap ik niet hoor. Helemaal niet voor een vrouw die boeketromannetjes leest. Dagdromen jullie niet over stoere helden enzo? Ik ben maar een saaie man. Maar toch vind ik het leuk dat je het zegt. Wat voor boek lees ik dan in je dagdroom?
Als je trouwens berichten stuurt op je werk moet je maar niet over je baas en Annabel beginnen. Straks leest iemand mee en dan ben je je baan kwijt. Dat wil ik niet op mijn geweten hebben. Bovendien moet er daar vast genoeg werk door je gebeuren.
Dat je meezingt met de radio moest ik even aan wennen. Maar ik merkte dat ik het onbewust ook ging doen vanmorgen. En het is stiekem best leuk moet ik zeggen. Het voelt een beetje ondeugend en ik moet er van gniffelen. Maar als er iemand binnenkomt houd ik er snel mee op, want ik moet mijn schaarse klanten natuurlijk niet wegjagen.
Ik weet niet waar je het over hebt hoor. Reageer ik gek als het over blonde jonge vrouwen gaat? Nee hoor. Ik snap echt niet wat je bedoelt. Er is echt nooit iets gebeurd hoor. Helemaal niet. Ik wil niet meer dat je daar over begint. Laten we dat onderwerp maar gewoon rusten, want er valt niets te vertellen. Dus je hoeft in je hoofd ook geen verhalen hierover te bedenken. Je leest veel te veel van die slechte boeken denk ik. Als ik beloof dat ik in mijn volgende bericht iets vertel over een vrouw in mijn leven, houd je er dan over op?

Nu moet ik maar weer eens aan het werk gaan. De maand is voorbij dus ik moet de boeken bijwerken.

Maar wat ik nog graag wilde zeggen: Je had een mooie broek aan toen je langskwam.

Groet,

Wim.

P.s. Vol, zacht en sappig met of zonder uitjes?

Deel dit bericht:Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+

One thought on “Gerda en Wim (7)

Reageren kan hier!