Ongemakkelijke stilte

En toen was het stil. Alweer. Je probeert nog wanhopig te zoeken naar onderwerpen maar je zoekresultaten leveren steevast ‘no results’ op. De ongemakkelijke stilte. Iedereen haat het en iedereen zou er alles voor doen om niet weer elke keer in zo’n situatie terecht te komen. Toch gebeurt het ons allemaal. Is het niet tijdens de lunch met collega’s, dan is het wel tijdens een lange treinreis met een vage bekende die je helaas tegenkwam. Of tot slot, het ergste, als je met je schoonfamilie zit. Elke keer weer zoek je wanhopig naar afleiding van de ongemakkelijke stilte. Je kijkt naar buiten, je kauwt extra traag, je doet alsof je gebeld wordt en je veters zitten opeens heel vaak los. Lees verder

Keuzestress

Keuzestress. Voor iedereen een veelvoorkomende situatie. Voor mij en mijn roze bril een groot probleem. Een heel groot probleem. Want waar iedereen het moeilijk vindt om keuzes te maken is het met een roze bril op nog veel moeilijker. Zij het niet onmogelijk. Wie wel eens met mij in een supermarkt is geweest weet precies waar ik het over heb. Met mij naar een supermarkt gaan wordt over het algemeen door mensen ervaren als ‘een ramp’. Als dweilen met de kraan open. Als wortel schieten. Als zoeken naar een speld in een hooiberg. Het spijt me jongens, maar ik kan gewoon niet kiezen. Ik wil alles hebben. Want alles is door mijn roze bril aantrekkelijk. Elk minuscuul detail van elk product neem ik onder de loep en zorgt ervoor dat ik het wil hebben. Het is een serieus probleem geworden. Het kost me per week zo’n 20 uur. Dat is een extra halve werkweek erbij! Wanneer normale mensen naar de supermarkt gaan met op hun lijstje 3 dingen (water, een half brood en chocola) zijn ze binnen 5 minuten weer buiten. Ik zal beschrijven hoe het er voor mij aan toe gaat.
Lees verder