14598449388_28030172e0_m

Gerda en Wim (6)

(Dit is een vervolg op Gerda en Wim (5))

Beste Wim,

Sorry dat het even geduurd heeft voordat ik je weer een bericht stuurde. Maar ik was echt boos op je, Wim. Het is nu wel weer een beetje gezakt. Ik snap het wel. Het was misschien iets te vroeg, iets te onverwachts. Ik had moeten weten dat iemand die van vastigheid houdt, zulke verrassingen niet echt kan waarderen. Eerlijk gezegd zou ik er zelf ook niet tegen kunnen. Maar moest je nou echt zo reageren toen ik binnenkwam? Dat je een beetje geschrokken zou zijn had ik wel verwacht. Maar ik had gedacht dat je tenminste ook blij zou zijn als je me zag. Dat je weg zou rennen was niet eens in mijn hoofd op gekomen. Hoe kon je dat nou doen? Nadat ik die hele reis gemaakt had. Hoe kon je nou wegrennen zonder ook maar een woord tegen me te zeggen? Je liet me helemaal alleen achter in de winkel. Ik heb nog een half uur gewacht, want ik dacht: Wim komt zo vast weer terug. Maar nee. Dus ik was heel boos. Zo boos dat ik stiekem een boek heb meegenomen zonder te betalen. Een boeketromannetje, dat wel. Dus je zult hem vast niet missen. Al voel ik me er nu wel heel schuldig over. Maar ik durf hem niet meer terug te brengen omdat ik bang ben dat je dan weer weg zult rennen.
Maar goed. Zoals ik al zei, mijn boosheid is nu wel weer gezakt. Misschien is het een goed idee om afspraken te maken. We houden allebei van vastigheid dus een beetje zekerheid is misschien geen slecht idee. Bijvoorbeeld dat we allebei nog 2 keer een bericht sturen naar elkaar en daarna een keer gaan afspreken. Als je wilt natuurlijk. Ik zou het wel leuk vinden. Als je tenminste gewoon blijft staan en iets weet te zeggen. Wat denk jij?
Leuk dat je me verteld hebt over wat het gekste is wat je ooit in je leven hebt gedaan. Ik had niet verwacht dat je het me zou vertellen. En eigenlijk ook niet dat je überhaupt ooit iets geks had gedaan.
En ja, ik heb zeker over ontgroeningen gehoord. Vreselijk. De zoon van Jannie van de knutselclub zit ook bij zo’n clubje. Soms kom ik ze hier in de supermarkt tegen met kratten bier. Het is één grote poppenkast. Ze praten overdreven luid en bekakt en noemen elkaar heel de tijd bij de achternaam. En dat noemen ze dan goeie vrienden; ze weten elkaars voornaam niet eens! Ik snap niet wat daar nu leuk aan is. Ik ben blij dat jij niet bij zo’n clubje hebt gezeten. Al had dat natuurlijk ook totaal niet bij je gepast. De gedachte aan een jonge Wim met een boek op zijn studentenkamer vind ik daarentegen wel leuk. Daar ga ik maar een beetje over dagdromen…
Wij hebben een hele leuke dag op het werk. De baas is een weekje met vakantie. Jaja, dat zegt hij.  Waarschijnlijk ligt hij de hele week in bed met Annadel, want die is er toevallig ook de hele week niet. Maar goed, omdat hij er niet is kan ik nu stiekem jou een berichtje sturen. En hebben we de hele week de radio aan. Het voelt een beetje stiekem, wat eigenlijk best leuk is. En ik ben steeds aan het meezingen met de radio. Heel vals natuurlijk. Maar ik ben gewoon nogal vrolijk sinds ik met jou berichten aan het uitwisselen ben. Zelfs na dat vreselijke moment in de winkel deze week. Ik hoop dat ik jou ook vrolijk maak met mijn berichten.
Je gaat trouwens wel erg in op mijn verhaal over de jonge blonde vrouw met wie mijn man vreemd is gegaan. Je ontkent wel heel sterk dat je ooit iets met een jonge blonde vrouw te maken hebt gehad. Weet je zeker dat er niet zo’n soort vrouw in je leven is geweest? Of leef ik nu teveel in mijn boeketromannetjeswereld? Ik zou maar gauw vertellen over die vrouw in je leven, want anders ga ik het zelf allemaal invullen. En dat wil je denk ik niet. Want dan wordt het waarschijnlijk een groot soapverhaal. (Slimme tactiek van me hè? Ha-ha-ha)

Nou, genoeg maar weer. Ik moet facturen inboeken.
Ik hoop dat je snel reageert op dit bericht en dat je niet wegrent van je computer zoals je deed in de boekenwinkel.

Liefs,

Gerda

P.s. Mijn gehaktballen zijn vol, zacht en sappig. Hoe is jouw boek?

Deel dit bericht:Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+

3 thoughts on “Gerda en Wim (6)

Reageren kan hier!