14598449388_28030172e0_m

Gerda (58) en Wim (63) 4

(Dit is een vervolg op Gerda (58) en Wim (63) 3)

Lieve Wim,

‘Hard to get’ is geen bordspelletje. Ik denk dat de mensen die ‘hard to get’ hebben bedacht niet eens meer weten wat een bordspelletje is. Het is een typisch ding van tegenwoordig. Dus ik heb het idee dat het niets voor jou is. Het komt in jouw literaire boeken niet voor. Heel soms wel in mijn nieuwste boeketromannetjes. Maar over boeketromannetjes ga ik het niet meer hebben, want je hebt duidelijk gemaakt wat je daar van vindt. Ik zal ze nooit lezen in jouw bijzijn. Alleen stiekem in jouw schuurtje, als jij er niet aan het klussen bent. Vind je dat oke?
Maar goed, over ‘hard to get’ ga ik het verder niet meer hebben want dat zal je niet waarderen. Net zoals je in je vorige bericht vertelde dat je mijn roddelen niet kon waarderen. Het spijt me dat ik je de verkeerde indruk heb gegeven. Ik roddel echt niet elke dag. Maar soms kan ik het gewoon niet laten, dan gaat het vanzelf. Iedereen om mij heen doet het. De vrouwen op kantoor, de buurvrouw, de vrouwen van mijn knutselclub. Maar ik roddel nooit op een negatieve manier. Ik vertel alleen onschuldige leuke feitjes over mensen. En ik weet dat mijn vorige bericht iets anders doet vermoeden, maar ik zal het uitleggen. Ik heb dit expres gedaan. Ik heb jou expres op een negatieve manier verteld over Annabel. Ik wilde namelijk een reactie uitlokken. Ik wilde weten wat je vond van een getrouwde man die vreemd gaat met een dame van de receptie. Want weet je Wim, mij is precies hetzelfde overkomen. Dat is meteen het antwoord op je vraag of er ooit een man in mijn leven is geweest. Dat is er. Maar mijn man vond het nodig om met de Annabel of Denise van zijn eigen werk vreemd te gaan. Blond en werkend achter de receptie. Het was alsof ik in mijn eigen boeketromannetje leefde. Het is zo’n 25 jaar geleden en sinds die tijd is er nooit meer een man in mijn leven geweest. Ik heb ze afgezworen en de afgelopen 15 jaar vond ik de liefde in mijn twee katten Koos en Toos. Dat was voldoende. Tot nu dus. Meer wil ik er niet over kwijt.
Poeh zeg. Dat was wel persoonlijk hè? Ik moet zeggen, ik heb het er nooit met iemand over gehad. Zelfs de vrouwen van de knutselclub weten er niets van. Maar jij klinkt als een degelijke en betrouwbare man en de woorden floepten me daarom zo uit de vingers. En nu ik toch bezig ben met persoonlijke verhalen kan ik maar beter meteen doorgaan. Want je wilde graag weten wat het gekste is wat ik ooit heb gedaan. Nou, het is heel heel heel erg lang geleden dat ik iets geks heb gedaan. Ik was zo’n twintig jaar en woonde nog bij mijn ouders thuis in het dorp waar ik vandaan kom. Met mijn vriendinnen hadden we een klein feestje waarbij we stiekem een fles sherry van mijn moeder hadden opgedronken. We kregen toen het wilde idee om naakt te gaan zwemmen in de vijver bij buurman Jan achter het huis. We trokken onze kleren uit en sprongen in het water. Helaas begon de hond van buurman Jan op dat moment heel hard te blaffen. Buurman Jan kwam meteen naar buiten om te kijken wat er aan de hand was. Mijn vriendinnen hadden zich op tijd weten aan te kleden, maar ik stond poedelnaakt voor zijn neus. Ik ben toen heel hard naar huis gerend en heb een maand binnen gezeten. Ik schaamde me zo dat ik eigenlijk nooit meer naar buiten wilde. Het was een vreselijk gevoel, en sindsdien heb ik nooit meer iets geks gedaan. En wil ik ook nooit meer iets geks doen. Dus daar hoef je je geen zorgen over te maken.
Nou, genoeg met de zware verhalen. Tijd voor iets luchtigs; de was! Ik denk dat mijn kwaliteiten om te wassen zeker wel gelijkwaardig zijn aan die van jouw moeder. Maar als je wilt, kan ik wel op wasles bij je moeder. Zodat ik precies weet hoe jij jouw kleren gewassen wilt hebben. Klinkt dat als een goed idee?
Ik moest heel hard lachen toen je vertelde dat je dacht dat ik in je winkel was. Het was het hoogtepuntje van mijn dag en elke keer als ik er deze week aan dacht moest ik gniffelen. Ik was het inderdaad niet. Maar het heeft me wel op een idee gebracht. Ergens deze week kom ik langs in je winkel. Maar ik zeg nog niet welke dag……….

Goed, voor nu is dit bericht lang genoeg. Mijn koffie wordt koud en ik heb zin in een gevulde koek. Ik vind dat, omdat ik twee persoonlijke dingen verteld heb, jij in ieder geval ook iets moet vertellen. Je mag zelf kiezen of je wilt vertellen over de vrouw in je leven of over het gekste wat je ooit gedaan hebt in je leven. Of je het nu leuk vindt of niet. Eerlijk is eerlijk.
Ik wacht met smart.

Liefs,

Gerda
Ps. Het enige wat ik vertel is dat ik inderdaad uitjes gebruik in mijn gehaktballen. Vertel je me dan nu welk boek ik moet lezen?

Deel dit bericht:Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+

Reageren kan hier!