14598449388_28030172e0_m

Gerda (58) en Wim (63) 3

(Dit is een vervolg op Gerda (58) en Wim (63) 2)

Beste Gerda,

Wat leuk dat je mij een bericht terug geschreven hebt. Maar ik vraag me wel meteen iets af. Dat ‘hard to get’ spelen, wat is dat? Is dat een bordspelletje? Want ik houd wel van bordspelletjes, dus misschien kunnen we dat eens samen doen. Ik snap alleen niet waarom hard to get spelen betekent dat je mij pas na een week kunt antwoorden. Of duurt het spelletje zo lang dat je niet eerder tijd had? Ik weet niet of ik dan wel genoeg geduld voor dat spelletje zou hebben hoor.
Ik moet zeggen dat ik blij was toen ik las dat je helemaal niet van gek doen houdt. Dat je dat alleen maar op je profiel had gezet om aandacht van mannen te krijgen. Al vind ik dat nogal gek, want ik kan me niet voorstellen dat dat mannen aantrekt. Maar die jongelui zullen er wel meer verstand van hebben dan wij, hè? 
Nu ik weet dat je niet van gek doen houdt denk ik net als jij dat we goed bij elkaar zouden passen. Ik houd er alleen niet zo van dat je roddelt over de mensen op je werk. In je profiel zeg je namelijk dat je het heel vervelend vond dat die twee dames van de receptie over je hadden geroddeld. En juist daarom schreef ik je. Omdat er over mij dus ook altijd geroddeld wordt in de boekenwinkel. Maar nu blijk je zelf ook niet vies van een roddeltje te zijn. Of zie ik dat verkeerd? Ik hoop het maar. Want zoals ik al zei denk ik verder ook dat we goed bij elkaar passen.
Wat vervelend voor je dat je moeder al overleden is. Je mag de mijne wel hebben hoor (ha-ha-ha). Ik denk niet dat je beter kunt wassen dan mijn moeder, maar misschien kan ze je wat lessen geven zodat je net zo goed wordt als zij. Je zegt dat je het vies vindt dat ik een week dezelfde broek draag. Maar ik kan je geruststellen hoor! In de boekenwinkel wordt hij nooit vies. Bovendien trek ik hem uit als ik thuiskom en doe ik mijn beige katoenen broek aan. Deze zit heel erg lekker en daarom heb ik deze thuis altijd aan. Vooral tijden het klussen is het een hele handige broek omdat hij door de jaren heen lekker soepel is geworden.
Je houdt dus van boeketromannetjes? Tja..  Voor mij zijn dat eigenlijk geen echte boeken. In mijn boekenwinkel staan ze helemaal achteraan. Een beetje verstopt, zodat de echte boekenliefhebber niet ziet dat ik ook zulk soort boeken verkoop.  Maar van mij mag je deze boeken lezen hoor. Als je het maar niet doet waar ik bij ben en mensen zien dat ik bij jou hoor. Bijvoorbeeld als we samen in de trein zitten.
Ik moet hier trouwens nog wat grappigs over vertellen. Ik vind het zelf eigenlijk niet grappig, maar ik denk dat jij er wel om zult lachen. Gisteren was er een vrouw in mijn winkel die ik zag snuffelen tussen mijn goed verstopte boeketromannetjes. Ze had al een flinke stapel verzameld en zocht naar nog meer. Opeens dacht ik aan dat jij me vertelde dat je zulk soort boeken leest en dat je beloofd had om een keer naar mijn boekenwinkel te komen. Dus ik dacht: dat is Gerda! Ik werd meteen helemaal zenuwachtig en rood. Ik probeerde je aandacht te trekken door ‘Gerda’ te roepen. Maar door de zenuwen kwam er slechts een klein piepje uit en hoorde je me niet. Dus ik vond dat ik mezelf moest vermannen (wat ik nog nooit gedacht heb) en riep heel hard je naam. Je draaide je om en keek heel verbaasd. ‘Gerda! Gerda! Wat leuk dat je er bent!’ riep ik volgens mij een beetje wanhopig. Je keek nog veel verbaasder. ‘Gerda! Gerda! Waarom zeg je niets terug?’ Toen liet je verschrikt al je boeken vallen en rende je heel hard mijn winkel uit. Toen besefte ik dat jij het helemaal niet was… Gênant hè? Heb ik eindelijk een keer een klant en dan jaag ik haar weg. Ik snap ook niet waarom ik opeens zo begon te schreeuwen, dat is helemaal niets voor mij. Nouja, je zal me wel uitlachen als je dit leest denk ik. Daarom stop ik nu maar met dit onderwerp.
Je stelt wel persoonlijke vragen zeg. Of ik het allemaal wel red? Natuurlijk, ik leef toch nog? En ik kan elke avond een lekker maaltje voor mezelf maken en op vrijdags mezelf trakteren op een lekker biertje. Ik heb het dus prima voor elkaar.
En of er nooit een vrouw in mijn leven geweest is? Daar ga ik het nu niet over hebben. Er is vorige eeuw wel een vrouw in mijn leven geweest, maar daar heb ik sindsdien nooit meer over gepraat. Misschien dat ik het je ooit nog eens vertel. Al houd ik er niet zo van om over persoonlijke dingen te praten. Maar goed, als jij er wel van houdt mag je mij best vertellen of er in jouw leven ooit een man is geweest. Al weet ik niet echt of ik het wel wil horen.
En ik zit toch nog een beetje met dat gek doen in mijn maag. Ik vraag me af of je misschien toch niet te gek wilt doen af en toe. Daarom wil ik je graag vragen wat het gekste is dat je ooit hebt gedaan.
Ik ben benieuwd naar je antwoorden en hoop snel een bericht terug te krijgen. Dat bordspelletje dat je aan het spelen was zal nu wel afgelopen zijn toch?
Fijn weekend.

Groet,

Wim

P.s. Als jij mij niet vertelt wat het recept is van je gehaktballen, vertel ik niet wat voor literair boek je moet lezen.

Deel dit bericht:Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+

One thought on “Gerda (58) en Wim (63) 3

Reageren kan hier!