Boer Tom is een illusie

Boer Tom is ook maar gewoon Tom. Ik ben klaar met de overdreven verheerlijking van Boer Tom. En klaar met zijn eretitel Boer. Boer Tom is gewoon Tom, een saaie jongeman. Ik kan geen Bruna meer in zonder tegen een Privé dan wel Telegraaf aan te lopen die iets roept over Boer Tom de ‘hunk’. Het woord relatief is nog nooit meer op zijn plaats geweest. Ja, relatief gezien is Boer Tom een ‘hunk’. Die benaming is lekker makkelijk verdiend als je kijkt naar de andere boeren.
Maar wat nou als je hem niet kende en hem tegenkwam in de trein? Zou je hem dan ook een ‘hunk’ vinden?  Wat als Boer Tom een van mijn ‘voorbijgangers’ zou zijn? Wat zou ik over hem denken? Ten eerste denk ik dat hij niet eens de eer zou krijgen om een van mijn ‘voorbijgangers’ te zijn, omdat hij te onopvallend is. Veel te onopvallend. Ik zou zelfs met de grootste moeite geen spannend verhaal over hem kunnen schrijven. Maar het verdient een poging.
Stel, (Boer) Tom is mijn voorbijganger, wat voor verhaal zou mijn fantasie over deze man brouwen? Mijn eerste observatie brengt het woord ‘standaard’ naar boven, al gauw gevolgd door een heleboel andere woorden die met de letter S beginnen. Suf, simpel, saai, soft, etc.… Veel onopvallender kan hij niet zijn met zijn blonde korte haar, blauwe ogen, 1.82 meter en uitstraling van een gemolken koe. Ik probeer de fantasiehelft van mijn hersenen aan te slingeren om toch tot een goed verhaal te komen. Maar er gebeurt iets vreemds. Mijn fantasie protesteert. Ze vindt dat deze opdracht simpelweg te weinig uitdaging heeft. Ik geef haar een schopje onder de kont. Kom op, mijn lezers willen een verhaal horen over Tom. Nukkig kijkend en met veel moeite, gepruttel en geratel, rolt mijn fantasie er toch een verhaal uit.
Ze denkt dat Tom iets doet in de logistiek. Iets met knopjes waar hij de hele dag op mag drukken om alles in goede banen te leiden. Lekker gestructureerd werk. In de trein is hij onderweg naar huis waar zijn vrouwtje op hem wacht. Ja dames, Boer Tom mag dan doen alsof hij geen vriendin heeft, Tom is gewoon bezet. Zijn vriendin is een bijna 30jarige brunette – ik weet niet waarom mijn fantasie er perse een brunette van maakt – die staat te popelen om moeder te worden. Het liefst krijgen ze twee kinderen. Eerst een meisje en dan 3 jaar later een jongen. Het meisje gaat op pianoles, de jongen op voetbal. Tom woont in een rijtjeshuis in Amstelveen. Bij thuiskomst staat er voor hem een heerlijk maaltje te wachten (maandag: aardappels vlees groente, dinsdag: pasta, woensdag: aardappels vlees groente, donderdag: nasi/bami, vrijdag: patat met kroket). Nadat ze dit verorberd hebben drinken ze om 8 uur koffie en kijken het nieuws met daarop aansluitend CSI. Op zaterdag gaan ze de stad in. Als Tom in een wilde bui is wordt het Amsterdam, anders gewoon lekker Amstelveen. Zondags gaan ze uiteraard naar de schoonfamilie. Ze willen heel graag een hond, maar zijn vriendin is allergisch dus hebben ze er geen. Vandaar dat Boer Tom soms smachtend naar de hond van Yvon kijkt…
Tom noemt zichzelf graag romantisch. Elke eerste vrijdag van de maand neemt hij namelijk een bloemetje mee voor zijn vriendin. Rozen, want Tom houdt niet van tulpen.

Sorry dames, dit is nou Tom. Meer kan ik er niet van maken.
Boer Tom is niets meer dan een illusie.

Deel dit bericht:Share on FacebookEmail this to someoneTweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on Google+

One thought on “Boer Tom is een illusie

Reageren kan hier!